سندرم تونل کارپال،بیماری شایع تاندونی

سندرم تونل کارپال چیست؟


سندرم تونل کارپال، که به آن فشرده سازی عصب مدیان نیز گفته می شود ،

بیماری است که باعث بی حسی ، گزگز یا ضعف در دست شما می شود.

این امر به دلیل فشار بر عصب مدیان شما اتفاق می افتد ، که طول بازوی شما را طی می کند ،

از مجرای مچ دست شما به نام تونل کارپال عبور می کند و در دست  شما پایان می یابد .

 میانه حرکت و احساس انگشت شست و حرکت همه انگشتان شما را کنترل می کند ، به غیر از انگشت کوچک.

 

سندرم تونل کارپال،بیماری شایع تاندون دست

 

علائم و نشانه های سندرم تونل کارپال


برای بسیاری از افراد مبتلا به گزگز ، درد یا بی حسی انگشتان ،

سندرم تونل کارپال اولین چیزی است که به ذهن خطور می کند.

این یک بیماری شایع است ، اما تنها موردی نیست که باعث ایجاد مشکل در دست و مچ دست شما می شود.

این کمک می کند تا بدانید که به دنبال چه چیزی بگردید تا بتوانید از مراقبت مناسب برخوردار شوید.

 درمان به موقع می تواند در مدت زمان بهتر شدن تفاوت زیادی ایجاد کند.

سندرم تونل کارپال در اثر فشار بر روی عصب مدیان شما ایجاد می شود.

این عصب به شما احساس انگشت شست و انگشتان خود را می دهد ، به جز انگشت کوچک .

هنگامی که از مچ دست شما عبور می کند ، از تونل کارپ عبور می کند –

یک مسیر باریک که از استخوان و رباط ساخته شده است. اگر تورم در مچ دست شما ایجاد شود ،

این تونل تحت فشار قرار گرفته و عصب مدیان شما را نیشگون می گیرد ،

که این امر علائم شما را ایجاد می کند.

بیشتر بخوانید:پلی‎ میوزیت عضلانی،میوپاتی التهابی مزمن

 

علائم اولیه چیست؟

به طور معمول ، علائم به آرامی ، همراه با سوزش ، بی حسی ، گزگز یا درد شروع می شوند.

 ممکن است آن را در انگشت شست و انگشتان خود احساس کنید ،

اما انگشت کوچک خود را احساس نکنید.

همچنین این احساس عجیب ممکن است تا ساعد شما را طی کند.

اغلب ، علائم از شب شروع می شود. ا

ین به این دلیل است که بیشتر افراد مچ دست خود را میخوابند و این باعث فشار بر عصب مدیان می شود.

ممکن است احساس کنید باید دستان خود را تکان دهید.

با بدتر شدن شرایط ، ممکن است در طول روز علائمی نیز مشاهده کنید.

 این معمولاً هنگامی اتفاق می افتد که شما در جایی کار می کنید که

مچ دست شما به مدت طولانی به سمت بالا یا پایین خم شده باشد

، مانند رانندگی با اتومبیل ، خواندن روزنامه یا نگه داشتن تلفن.

در ابتدا ، علائم موقت هستند. اما با گذشت زمان ، آنها بیشتر اتفاق می افتند و بدتر می شوند.

همچنین ممکن است علائم دیگری را نیز مشاهده کنید:

  • انگشتان شما احساس تورم می کنند ، حتی اگر به نظر نرسند.

  • درد و سوزن سوزن شدن بازو را به سمت شانه میبرد.

  • رعشه ها در انگشت شست و انگشتان شما می آیند و می روند.

با گذشت زمان ، تونل کارپال همچنین می تواند بر قدرت گرفتن و فشار دادن شما تأثیر بگذارد.

در اینجا برخی از مواردی که ممکن است رخ دهد وجود دارد:

  • بیشتر اوقات چیزها را رها می کنید (به دلیل بی حسی یا ضعف عضلات).

  • شما برای کار با اشیای کوچک مانند دکمه های پیراهن خود مشکل دارید.

  • ساختن مشت دشوارتر از گذشته است.

در موارد شدیدتر ، می توانید عضله پایه شست خود را از دست دهید.

 یا ممکن است دیگر فقط با لمس نتوانید گرم و سرد را تشخیص دهید.

بیشتر بخوانید:تریزومی ۱۳ یا سندرم پاتائو چیست؟-شناخت بیماری های خاص

 

علل ایجاد سندرم تونل کارپال


چند تا از آنها یکی ، که پزشکان آن را تنوسینویت دکرون نامند ،

باعث ایجاد تاندون هایی می شود که انگشت شست شما را کنترل می کند.

اگر مچ دست خود را برگردانید ، مشت ایجاد کنید ، یا سعی کنید یک شی را بگیرید ، دردناک است. 

پزشک می تواند با انجام برخی آزمایش های ساده تشخیص دهد که شما به این بیماری مبتلا هستید یا تونل کارپال.

سایر مشکلات سلامتی که ممکن است مانند سندرم تونل کارپال به نظر برسد عبارتند از:

  • آرتروز

  • آسیب رباط ها

  • نوروپاتی ، یک مشکل عصبی

  • آسیب مچ دست ، مانند شکستگی

  • فشرده سازی ریشه دهانه رحم (C6-7) در گردن

این مورد معمول نیست ، اما برای برخی از افراد ،

سندرم تونل کارپال به دلیل سایر موارد بهداشتی ایجاد می شود ، مانند:

  • آمیلوئیدوز ، بیماری که پروتئین ها در اندام های شما جمع می شوند

  • قرص های ضد بارداری

  • دیابت

  • بارداری

  • روماتیسم مفصلی

  • مشکلات تیروئیدی

با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا بیماری دیگری دارید که ممکن است باعث سندرم تونل کارپال شود.

اگر متوجه شدند که فاقد آن هستید ، از آنها بخواهید که شما را برای مطالعه هدایت عصب

– که پزشکان به آن الکترومیوگرافی یا EMG می گویند ، بفرستند .

 

 

سندرم تونل کارپال،بیماری شایع تاندون دست

 

عوامل خطرساز سندرم تونل کارپال


در صورت ابتلا به سندرم تونل کارپال ممکن است خطر بیشتری داشته باشید:

  •  زنان سه برابر بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می شوند.

  •  این ممکن است به این دلیل باشد که آنها تمایل به تونل های کارپ کوچکتر دارند.

  • یکی از اعضای خانواده خود را با تونل های مچ دست کوچک داشته باشید

  • شغلی داشته باشید که در آن حرکات مشابه را با بازو ، دست یا مچ خود مرتباً انجام دهید ،

  • مانند کارگر خط مونتاژ ، فاضلاب یا بافنده ، نانوای ، صندوقدار ، آرایشگر یا نوازنده

  • مچ دست خود را بشکنید یا جابجا کنید

 

بیشتر بخوانید:میوپاتی(Myopathy) یا آسیب عضلانی چیست؟-علائم،نشانه‎ها،درمان

 

تشخیص سندرم تونل کارپال


پزشک شما ممکن است به کف مچ دست شما ضربه بزند ،

آزمایشی به نام علامت تینل (Tinel) یا مچ دست را کاملاً با بازوهای باز شده خم کنید.

 آنها همچنین ممکن است آزمایشاتی از جمله:

  • آزمایشات تصویر برداری . عکسبرداری با اشعه ایکس ،

  • سونوگرافی یا آزمایش MRI می تواند به پزشک اجازه دهد استخوان ها و بافت های شما را بررسی کند.

  • الکترومیوگرام. پزشک شما یک الکترود نازک را درون عضله قرار می دهد تا

  • فعالیت الکتریکی آن را اندازه گیری کند.

  • مطالعات هدایت عصبپزشک شما الکترودها را به پوست شما می بندد تا

  • سیگنال های موجود در اعصاب دست و بازو را اندازه گیری کند.

 


کلینیک کاردرمانی،گفتاردرمانی و توانبخشی توان افزا اصفهان،با کادر مجرب و حرفه ای در زمینه های تشخیص،
درمان و بهبود انواع اختلالات،ناهنجاری ها و آسیب های جسمی و ذهنی کودکان و بزرگسالان،
در خدمت شما هموطنان عزیز از سراسر کشور میباشد.

شماره تماس جهت نوبت دهی و مشاوره رایگان:۰۳۱۳۲۷۴۴۲۳۲-۰۹۳۰۳۱۲۶۴۷۵

آدرس:اصفهان ؛ خیابان هشت بهشت شرقی؛ خیابان لاهور؛ نبش کوچه ۶۰ و ۶۲

 اینستاگرام کلینیک تخصصی نصر:(اینجا کلیک کنید)


 

درمان سندرم تونل کارپال


از یوگا تا جراحی ، گزینه های زیادی در رابطه با درمان سندرم تونل کارپال وجود دارد.

 فقط به یاد داشته باشید که آنچه به دوست یا همسایه شما کمک می کند ممکن است برای شما مفید نباشد.

ممکن است لازم باشد روش های مختلفی را امتحان کنید تا خیالتان راحت شود.

سندرم تونل کارپال تمایل به آهستگی دارد و با گذشت زمان بدتر می شود.

اما اگر زود درمان کنید ، می توانید سرعت آن را کم کرده و یا در مسیر خود متوقف کنید.

 درمان زودرس همچنین می تواند زمان بهبودی کمتری را به وجود آورد.

به طور معمول ، شما با استفاده از درمان های اساسی ، مانند بریس های مچ دست ، شروع می کنید.

اگرچه برای موارد شدیدتر ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

 

خود مراقبتی

برای کمک به تسکین علائم سندرم تونل کارپال،

ممکن است بخواهید یخ را روی مچ دست خود بگذارید یا آن را در حمام یخی خیس کنید.

10 تا 15 دقیقه و هر ساعت یک یا دو بار آن را امتحان کنید.

همچنین می توانید مچ دست خود را به آرامی تکان دهید یا آن را از کنار تخت خود آویزان کنید ،

به دلیل دردی که شب شما را از خواب بیدار می کند.

برخی از متخصصان پیشنهاد می کنند که دست خود را در آب گرم و در حدود 100 درجه فارنهایت قرار دهید ،

سپس دست و مچ دست خود را به آرامی خم کرده و دراز کنید. روزی 3-4 بار امتحان کنید.

 

راه دیگر برای تسکین: تا حد امکان به دستها و مچ دستان خود استراحت دهید.

 به آنها در مواردی که علائم شما را تحریک می کنند ، استراحت دهید.

برای تسکین درد ، از داروهای بدون نسخه مانند آسپرین ، ایبوپروفن یا ناپروکسن استفاده کنید .

گرچه این روش ها می توانند به شما کمک کنند ، اما بخاطر داشته باشید که سندرم تونل کارپال را درمان نمی کنند.

در بهترین حالت ، ممکن است در صورت انجام سایر درمان ها ، تسکین کوتاه مدت به شما بدهند.

 

مهاربند

وقتی سندرم تونل کارپال خفیف تا متوسط ​​دارید ، بریس ها بهترین حالت را دارند.

آنها برای همه مفید نیستند ، اما هیچ عارضه ای نیز ندارد ، بنابراین امتحان کردن آن ضرری ندارد.

 اطمینان حاصل کنید که 3-4 هفته خوب برای بهبود علائم خود داشته باشید.

پزشک شما به شما احتمال می دهد هنگام خوابیدن از بریس استفاده کنید.

دلیل این امر این است که بیشتر افراد هنگام خواب مچ دستان خود را خم می کنند که این امر می تواند علائم شما را بدتر کند.

 همچنین می توانید بریس را در طول روز امتحان کنید ،

خصوصاً وقتی فعالیت هایی را انجام می دهید که شعله ور شود.

 

 

سندرم تونل کارپال،بیماری شایع تاندون دست

 

فعالیتهای خود را تغییر دهید

سندرم تونل کارپال اغلب هنگامی که دست و مچ خود را برای مدت طولانی در همان وضعیت نگه دارید ، دچار مشکل می شود.

اگر مجبور باشید مچ دست خود را به سمت بالا یا پایین خم کنید ،

حتی ممکن است بدتر شود ، بنابراین بهتر است آن را در حالت مستقیم و خنثی نگه دارید. 

اگر کار شما انجام این کار را دشوار می کند ، ممکن است بخواهید:

  • هر ساعت 10-15 دقیقه استراحت کنید و دستان خود را دراز کنید.

  • با مدیر خود صحبت کنید تا ببینید آیا می توانید میز ، ابزار یا تنظیمات ایستگاه کاری خود را تغییر دهید یا خیر.

  • سعی کنید جای دیگری را که برای انجام وظایف خود استفاده می کنید جایگزین کنید.

  • فقط به اندازه نیاز خود نیرو استفاده کنید. ابزار خود را خیلی محکم نگه ندارید و صفحه کلید خود را دور نکنید.

  • وضعیت بدن خود را تماشا کنید. سعی کنید شانه های خود را به جلو نچرخانید ،

  • این یک واکنش زنجیره ای است که مشکلات مچ دست را حتی بیشتر می کند.

استروئیدها

کورتیکواستروئیدها ، مانند کورتیزون ، داروهای قوی هستند که می توانند تورم را کاهش دهند.

 بعضی اوقات می توانید این داروها را به صورت قرص مصرف کنید.

همچنین ممکن است پزشک شما آن را به عنوان یک ضربه به مچ دست شما وارد کند که به داخل تونل کارپ قرار گیرد.

 این می تواند به شما موقتاً از درد و تورم تسکین دهد ، اما یک راه حل طولانی مدت نیست.

فیزیوتراپی و کاردرمانی

یک متخصص طب کار یا فیزیکی می تواند از چند طریق به شما کمک کند.

آنها ممکن است به شما تمرینات کششی و تقویت عضلات دست و مچ دست بدهند.

آنها همچنین می توانند به شما نشان دهند چگونه می توانید

حرکات روتین خود را به گونه ای تغییر دهید که استرس دست و مچ دست شما کاهش یابد.

 این می تواند به خصوص در مورد کارهایی که مربوط به کار یا سرگرمی های مورد علاقه شما است مفید باشد.

 

پزشکی جایگزین

برخی از افراد مبتلا به سندرم تونل کارپ در داروهای جایگزین یا مکمل موفقیت دارند .

همیشه قبل از امتحان با پزشک خود مشورت کنید. برخی از گزینه ها عبارتند از:

یوگا:تحقیقات نشان می دهد که درد را کاهش می دهد و قدرت گرفتن را افزایش می دهد.

سونوگرافی درمانی . در این روش درمانی از امواج صوتی برای بالا بردن دما در دست و مچ دست استفاده می شود.

 گرما می تواند درد را تسکین داده و به بهبود کمک کند. نتایج حاصل از مطالعات متفاوت است ، اما برخی از افراد آن را مفید می دانند.

طب سوزنی . باز هم ، تحقیقات به وضوح نشان نداده است که طب سوزنی به سندرم تونل کارپال

کمک می کند ، اما افراد در برخی مطالعات آن را مفید می دانند.

 

عمل جراحی

اگر سایر روش های درمانی در طی 6 ماه علائم شما را بهبود نداده اند ، ممکن است پزشک جراحی آزاد سازی تونل کارپال را پیشنهاد کند.

دو نوع اصلی وجود دارد. در جراحی باز ، جراح شما شکافی به طول حدود 2 اینچ ایجاد می کند که از مچ دست به کف شما می رسد.

 با جراحی آندوسکوپی ، شما دو دهانه کوچکتر پیدا می کنید ، و دکتر شما از یک دوربین کوچک برای هدایت عمل استفاده می کند.

در هر دو عمل جراحی ، پزشک شما رباط بالای تونل کارپال را برش می دهد تا از عصب مدیان فشار وارد کند و علائم شما را تسکین دهد.

 پس از جراحی ، رباط دوباره بهم می رسد ، اما فضای بیشتری برای عبور عصب وجود دارد.

هر دو عمل جراحی نتایج مشابهی دارند. بیشتر اوقات ، سندرم تونل کارپال بهبود می یابد و برطرف نمی شود.

اگر یک مورد شدید دارید ، جراحی می تواند کمک کند ، اما علائم شما ممکن است به طور کامل از بین نرود.

 

بیشتر بخوانید:آتروفی عضلانی نخاع(SMA)-بیماری ژنتیکی کودکان

 

روش های پیشگیری از سندرم تونل کارپال


اگر شغل یا سرگرمی مورد علاقه شما دست و مچ شما را تحت فشار قرار می دهد ،

ممکن است فکر کنید که آیا به سندرم تونل کارپال مبتلا هستید.

شاید علائمی مانند گزگز یا بی حسی انگشتان داشته باشید و می خواهید اطمینان حاصل کنید که بدتر نمی شود.

خبر خوب این است که کارهای زیادی می توانید انجام دهید تا از خود محافظت کنید و از بدتر شدن علائم خود جلوگیری کنید.

 

1.انجام آرامتر کارها

غالباً در کارهای روزمره ، چنان عادت داریم که کارها را به روشی خاص انجام دهیم که حتی به آن فکر نکنیم.

در بسیاری از مواقع ، ممکن است از نیروی بیشتری برای انجام کار استفاده کنید.

 به عنوان مثال ، اگر محکم نگه داشته شود ، ممکن است ابزار خود را خیلی محکم بگیرید.

یا ممکن است وقتی فشارهای ملایم انجام می شود ، صفحه کلید کامپیوتر خود را کوبید.

در حالی که روز خود را می گذرانید ، مراقب باشید که دستان شما چقدر تنش دارند و چه میزان به آنها فشار می آورید.

اگر بتوانید حتی کمی عقب بروید ، دست ها و مچ دستان شما از شما تشکر می کنند.

2. به خودتان استراحت دهید

برای خم شدن یا کشش دست ها از کار خود فاصله بگیرید. 10 تا 15 دقیقه وقفه در هر ساعت ایده آل است.

این امر به ویژه اگر از ابزاری استفاده کنید که ارتعاش می کند یا باعث می شود نیروی زیادی وارد کنید ، بسیار مهم است.

3.انجام حرکات کششی

وقتی این استراحت ها را انجام می دهید (یا هر زمان در طول روز) ، این کشش ساده را امتحان کنید:

  • مشت بزنید

  • انگشتان خود را به سمت بالا بکشید تا زمانی که مستقیماً به سمت بیرون قرار گیرند

  • 5-10 بار تکرار کنید

یا این یکی:

  • مشت بزنید

  • انگشتان خود را رها کنید و آنها را محکم کنید. تا جایی که می توانید آنها را دراز کنید.

  • 5-10 بار تکرار کنید

 

4. ثابت نگه داشتن دست

اگر می توانید از خم شدن مچ دست خود به سمت بالا یا پایین جلوگیری کنید.

 وقتی مچ دست خود را در حالت مستقیم و خنثی نگه دارید ، فشار را از روی عصب مدیان می گیرد.

پوشیدن مچ بند هنگام خواب می تواند به شما در انجام این کار کمک کند.

 همچنین ممکن است به پوشیدن آن در هنگام فعالیت هایی که علائم شما را تحریک می کنند ، کمک کند.

5. فشار مساوی بر دست ها

سعی کنید از انجام حرکات مچ و دست و مکرر خودداری کنید. به عنوان مثال ،

اگر وظیفه ای دارید که همیشه با دست راست خود انجام می دهید ، به جای آن با چپ خود آن را انجام دهید.

یا ، تا آنجا که می توانید وظایف خود را با هم مخلوط کنید تا به عضلات خود استراحت دهید.

 

6. بررسی وضعیت بدن

گرچه تمرکز روی مچ دست و دست طبیعی است ، اما نحوه نگه داشتن بقیه بدن نیز می تواند تفاوت ایجاد کند.

وضعیت بد بدن ممکن است باعث شود شما شانه های خود را به جلو بچرخانید.

این یک واکنش زنجیره ای است که باعث کوتاه شدن عضلات گردن و شانه شما می شود ،

عصب های گردن شما را خرد می کند و مشکلات مچ دست را بدتر می کند.

7. گرم نگه داشتن دست

ساده به نظر می رسد ، اما تفاوت ایجاد می کند. هنگامی که شما سرد هستید ، درد و سفتی بدتر می شود.

حتی دستکش بدون انگشت نیز می تواند مفید باشد زیرا دست و مچ شما را گرم و شل نگه می دارد.

8- با سرپرست خود صحبت کنید

اگر کار شما علائم شما را ایجاد می کند ، از مدیر خود در مورد تغییر فضای کار خود سوال کنید.

ممکن است بتوانید از تنظیمات ایستگاه کاری خود به دستگیره ابزار و نحوه انجام کارها تغییر دهید تا ببینید

آیا به علائم شما کمک می کند یا خیر همچنین ممکن است بتوانید با همکاران معامله کنید تا بتوانید از انجام یک کار مکرر جلوگیری کنید.

اگر در رایانه کار می کنید ، این موارد را امتحان کنید:

  • موقعیت صفحه کلید خود را تنظیم کنید تا هنگام تایپ کردن مجبور نشوید مچ دستان خود را خم کنید.

  • همانطور که تایپ می کنید آرنج ها را به کنار خود نگه دارید.

9. به یک متخصص کاردرمانی مراجعه کنید

این متخصص پزشکی ممکن است قادر باشد:

  • تمریناتی را برای کمک به کشش و تقویت عضلات دست و مچ به شما نشان دهند

  • به شما نشان می دهد چگونه می توانید حرکات روتین خود را به گونه ای تغییر دهید که استرس دست و مچ دست شما کاهش یابد

 

بیشتر بخوانید:آرتریت روماتوئید چیست؟-بیماری های شایع مفصلی

 

 

منبع:webmd